هزینه های قابل قبول مالیاتی در خصوص خسارات وارده به فعالیت و دارایی
مطابق بند 9 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم هزینه های مربوط به جبران خسارت وارده مربوط به فعالیت و دارایی موسسه مشروط بر اینکه اولا: وجود خسارت محقق می باشد ثانیا: موضوع و میزان آن مشخص باشد ثالثا: طبق مقررات قانون یا قرارداد های موجود جبران آن بر عهده دیگری نبوده یا در هر صورت از طریق دیگر جبران نشده باشد، جزء هزینه های قابل قبول محسوب می شود لیکن آیین نامه اجرایی احراز شروط سه گانه موضوع بند 9 ماده 148 که طی بخشنامه به شماره 1382/4299/211 توسط سازمان امور مالیاتی ابلاغ گردید شرایطی را به شرح ذیل در 4 بند تعیین نموده است که چنانچه هر یک از این شرایط و ضوابط از سوی مودی نادیده گرفته شود علیرغم ورود خسارت نمی تواند هزینه های خسارت وارده را جزء هزینه های قابل قبول مالیاتی خود نشان دهد ضوابط احراز شروط سه گانه به شرح ذیل می باشد:
1- اعلام کتبی موضوع خسارت توسط مودی (اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی) حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ ایجاد خسارت به فعالیت و دارایی موسسه، همراه با اسناد و مدارکی که در اختیار دارد به اداره امور مالیاتی ذی ربط.
2- احراز خسارت وارده از سوی اداره امور مالیاتی ذی ربط پس از بررسی اسناد و مدارک ارائه شده توسط مودی و اطلاعات مکتسبه با توجه به مستندات زیر:
2-1 گواهی یا تاییدیه خسارت وارده از سوی مراجع ذی صلاح که متولی تشخیص خسارت می باشند. و یا هرگونه سند معتبر دیگری که خسارت وارده را تایید نماید.
2-2 صورتجلسه یا صورتجلساتی که در خصوص ایجاد خسارت توسط مودی یا سایر مراجع ذی ربط در این زمینه تنظیم گردیده است.
2-3 قرارداد های بیمه مربوط.
3- خسارت وارده طبق قانون و مقررات یا قراردادهای موجود جبران آن به عهده دیگری نبوده و یا در هر صورت از طریق دیگر جبران نشده باشد.
4- ارائه تعهد کتبی مودی مبنی بر اینکه این خسارت از طرف هیچ مرجعی جبران نشده است.

به ما امتیاز دهید